ใช้วิธีเหล่านี้เพื่อให้การเงินของคุณอยู่ในการควบคุม
การจัดงบประมาณอาจดูเป็นเรื่องยุ่งยากเมื่อพูดถึงการจัดการการเงินส่วนบุคคล แต่ถ้าคุณอยากบริหารเงินให้มีประสิทธิภาพที่สุดและใช้ชีวิตอย่างมั่นคงทางการเงิน คุณต้องมีกฎให้ทำตาม ในชีวิตจริง เราเคารพกฎจราจรเวลาขับรถ ทำตามมารยาททางสังคมเวลาพบปะผู้คน และเราทุกคนคุ้นเคยกับกติกาที่ต้องทำตามเวลาเล่นกีฬา กฎในชีวิตประจำวันเหล่านี้ช่วยให้เราเลี่ยงความวุ่นวาย และสร้างความเป็นระเบียบและความปลอดภัยให้ทั้งตัวเราและคนอื่น
กฎเรื่องเงินของคุณก็ไม่ต่างจากชีวิตประจำวัน การใช้หลักคิดง่าย ๆ ในการจัดการเงินคือการกำหนดกรอบการใช้จ่ายให้ตัวเอง เพื่อไม่ให้คุณใช้เงินเกินตัวจนตกอยู่ในสถานการณ์เสี่ยงที่ฟื้นตัวได้ยาก และยังเป็นแนวทางในการออม ให้คุณรู้สึกปลอดภัยและสบายใจ แทนที่จะกังวลและหดหู่เพราะไม่มีเงิน
ต่อไปนี้คือคำอธิบายโดยรวมของกฎมาตรฐานสามข้อที่คุณใช้ได้ เพื่อช่วยจัดงบประมาณและทำให้คุณรู้สึกว่ามีเงินพอใช้อยู่เสมอ
1. กฎหนี้ 28/36
กฎนี้อิงจาก DTI (อัตราส่วนหนี้สินต่อรายได้) ซึ่งผู้ให้สินเชื่อบ้านหลายราย โดยเฉพาะในสหรัฐฯ ใช้พิจารณาว่าจะปล่อยสินเชื่อบ้านให้คุณหรือไม่ ผู้ให้กู้ในประเทศอื่นใช้เกณฑ์ของตัวเอง ดังนั้นให้มองตัวเลขนี้เป็นแนวทาง และตรวจสอบว่าธนาคารในประเทศที่คุณอยู่ใช้เกณฑ์อะไร กฎนี้ยังเป็นวิธีที่ดีในการดูว่าคุณใช้จ่ายกับค่าครองชีพมากเกินไปหรือเปล่า มีประโยชน์เป็นพิเศษถ้าคุณกำลังจะซื้อบ้าน รีไฟแนนซ์ หรือดูแลบ้านที่มีอยู่ การทำตามกฎนี้ส่งผลดีต่อโอกาสได้สินเชื่อบ้าน และช่วยให้การใช้จ่ายของคุณอยู่ในการควบคุม
กฎ 28/36 บอกว่าครัวเรือนไม่ควรใช้เงินเกิน 28% ของรายได้ก่อนหักภาษีกับค่าใช้จ่ายด้านที่อยู่อาศัยทั้งหมด และไม่เกิน 36% กับหนี้ทั้งหมด
28% ที่อยู่อาศัย: ส่วนนี้ประกอบด้วยค่าใช้จ่ายด้านที่อยู่อาศัยที่ในสหรัฐฯ เรียกว่า PITI: เงินต้นรายเดือน ดอกเบี้ย ภาษีที่ดิน และประกัน และรวมถึงค่าส่วนกลางของหมู่บ้านหรือคอนโดด้วย ประเมินค่างวดผ่อนบ้านรายเดือนและรายจ่ายรายเดือนอื่น ๆ แล้วดูว่าไม่เกิน 28% ของรายได้ก่อนหักภาษีหรือไม่ ตัวอย่างเช่น ถ้ารายได้ก่อนหักภาษีของคุณคือเดือนละ 50,000 บาท 28% ของจำนวนนั้นคือ 14,000 บาท ซึ่งเป็นจำนวนสูงสุดที่คุณควรใช้กับที่อยู่อาศัย เครื่องคำนวณผ่อนบ้าน ของเราช่วยให้คุณดูได้ว่าสินเชื่อจะมีค่างวดเดือนละเท่าไร
36% หนี้ทั้งหมดที่มี: ส่วนนี้รวมหนี้ที่ต้องจ่ายประจำทุกเดือนทั้งหมด เทียบกับรายได้ก่อนหักภาษีของครัวเรือน ซึ่งรวมทั้ง PITI ค่าส่วนกลางของหมู่บ้านหรือคอนโด และหนี้บัตรเครดิต สินเชื่อรถยนต์ เงินกู้เพื่อการศึกษา หรือสินเชื่อส่วนบุคคลด้วย เช่นเดิม ถ้ารายได้ก่อนหักภาษีคือเดือนละ 50,000 บาท 36% คือ 18,000 บาทสำหรับการจ่ายหนี้ทั้งหมดต่อเดือน ถ้าเกินเปอร์เซ็นต์นี้ แสดงว่าคุณจ่ายหนี้มากเกินไป
2. กฎสินเชื่อรถยนต์ 20/4/10
การจ่ายค่าสินเชื่อรถยนต์เกินตัวเป็นเรื่องที่พบบ่อย โดยเฉพาะเมื่อมีค่าธรรมเนียม ค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม และข้อเสนอชวนสับสนสารพัดที่มากับการซื้อรถ กฎ 20/4/10 นี้ช่วยให้กรอบการใช้จ่ายของคุณในการขอสินเชื่อรถยนต์ชัดเจนขึ้น
กฎนี้เป็นวิธีง่าย ๆ ในการป้องกันตัวเองจากการจ่ายค่ารถเกินตัว หมายถึงการวางเงินดาวน์ 20% ของราคารถ จำกัดระยะเวลาผ่อนไว้ที่สี่ปี และใช้เงินกับค่างวดรถไม่เกิน 10% ของรายได้ก่อนหักภาษี ตัวเลขแต่ละตัวมีเหตุผลรองรับ
เงินดาวน์ 20%: อาจดูเยอะ แต่เงินดาวน์ที่มากขึ้นจะช่วยไม่ให้คุณเป็นหนี้มากกว่ามูลค่าของรถ ปกติแล้ว ทันทีที่ขับรถออกจากโชว์รูม มูลค่าของรถอาจลดฮวบ การมีของที่มีมูลค่ามากกว่าหนี้ที่ค้างอยู่เป็นหัวใจสำคัญของการไม่จมอยู่กับหนี้
ผ่อน 4 ปี: การผ่อนไม่เกิน 4 ปีช่วยลดดอกเบี้ยที่คุณจ่ายตลอดอายุสินเชื่อให้น้อยที่สุด ซึ่งช่วยได้มากเป็นพิเศษถ้าสินเชื่อรถยนต์ของคุณมีดอกเบี้ยสูง
ค่างวด 10%: การให้ค่างวดรถอยู่ต่ำกว่า 10% ของรายได้ก่อนหักภาษีต่อเดือนช่วยให้คุณอยู่ในกรอบงบประมาณ
อีกหลักคิดที่ดีในการซื้อรถ: ซื้อรถมือสองแล้วขับให้ครบ 10 ปี
3. กฎการใช้จ่ายและการออม 50/30/20
หลักคิดนี้เป็นวิธีง่าย ๆ ที่ช่วยให้คุณไม่หลุดจากแผนเรื่องการออม การจัดการหนี้ และยังเหลือเงินให้ใช้ส่วนตัวได้อย่างอิสระ
50% สิ่งจำเป็น: ส่วนนี้ใช้กับค่าครองชีพและสิ่งจำเป็นของคุณ ได้แก่ ค่าเช่าหรือค่าผ่อนบ้าน ยอดชำระหนี้ขั้นต่ำ ค่าน้ำค่าไฟ ของกินของใช้ เสื้อผ้า และค่าเดินทาง ค่าใช้จ่ายใดก็ตามที่เป็นความจำเป็นในชีวิตประจำวันจะอยู่ในกลุ่มนี้ กฎคือให้รายจ่ายเหล่านี้ไม่เกิน 50% ของรายได้สุทธิ ไม่แน่ใจว่ารายได้สุทธิของคุณคือเท่าไรใช่ไหม เครื่องคำนวณเงินเดือนสุทธิ ของเราคำนวณให้จากเงินเดือนก่อนหัก
20% เงินออม: ส่วนนี้ใช้กับเป้าหมายทางการเงินทั้งหมด ประกอบด้วยเงินออมและการลงทุน และยังรวมการลดหนี้ เช่น การโปะหนี้บัตรเครดิตหรือเงินกู้เพื่อการศึกษาเพิ่มเพื่อให้ปลอดหนี้ เป้าหมายแน่นอนว่าคือไม่มีหนี้เลย เพื่อให้ทั้ง 20% ไปอยู่ที่เงินออม การลงทุน และเงินเกษียณ ปรับสัดส่วน 20% นี้ให้อยู่ในระดับที่คุณสบายใจ เพื่อไปให้ถึงเป้าหมายทางการเงิน
30% ส่วนตัว: ส่วนนี้คืองบการใช้จ่ายส่วนตัวของคุณ เป็นเงินสำหรับสิ่งที่ไม่จำเป็นแต่ทำให้ไลฟ์สไตล์ของคุณดีขึ้น เป็นส่วนที่ยืดหยุ่นที่สุดของการใช้จ่าย และเปิดช่องให้คุณได้ตัดสินใจว่าอยากมีบางสิ่งในชีวิตจริงหรือไม่ เช่น ความบันเทิง การท่องเที่ยว สัตว์เลี้ยง ค่าสมาชิกฟิตเนส การกินข้าวนอกบ้าน งานอดิเรก หรือทางเลือกด้านไลฟ์สไตล์และของไม่จำเป็นอื่น ๆ และยังรวมค่าดูแลรักษาของไม่จำเป็นเหล่านั้นด้วย เช่น ค่าประกันหรือค่าจอดเรือใบของคุณ เป็นต้น 30% ของรายได้สุทธิคือเพดานสูงสุด และยิ่งคุณใช้ในส่วนนี้น้อยเท่าไร ก็ยิ่งมีเงินไปลดหนี้และสร้างเงินออมสำรองให้ตัวเองได้มากเท่านั้น
กฎนี้เป็นแนวทางทั่วไป โดยเฉพาะถ้าคุณเพิ่งเริ่มจัดงบประมาณและต้องการกรอบให้ทำตาม เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีเยี่ยมในการแจกแจงการใช้จ่ายและการออม และพาคุณเข้าที่เข้าทางได้เร็ว ลองใส่ตัวเลขของคุณเองใน เครื่องคำนวณงบประมาณ 50/30/20 ของเรา
การจัดงบประมาณคือวิธีคิด ถ้าคุณกำหนดกรอบให้ตัวเองและอยู่ในแนวทางนั้น คุณจะเห็นว่านิสัยการใช้จ่ายและการออมดีขึ้นอย่างชัดเจน และจะได้เดินหน้าสู่เป้าหมายทางการเงิน เริ่มจากกฎเหล่านี้ แล้วปรับตามความจำเป็นและกำลังของคุณ ไม่นานคุณจะพบว่าตัวเองมาถูกทาง และกลายเป็นนายของเงินตัวเอง
บทความนี้เขียนโดย Michelle Birge บล็อกเกอร์ที่เขียนเรื่องการพัฒนาตนเองและการใช้ชีวิตอย่างมีแพสชัน